Een gezellig avondje rouwen

Als rouwcoach ben je altijd bezig met rouw in al zijn vormen. Zelfs in mijn vrije tijd interesseert het onderwerp me zeer, en deze week viel ik met mijn neus in de boter. Allereerst gingen man K en ik zondagavond naar de film. We houden ervan om naar de sneak preview te gaan, maar die is op dinsdagavond rond half 10, en aangezien dat de tijd op de dag is dat ik mijn ogen amper open kan houden is dat voor mij niet haalbaar. Nu creëren we onze eigen sneak door op zondag rond 19.00 uur naar de bioscoop te gaan en kaartjes te kopen voor de eerste film die op het bord staat die we nog niet gezien hebben. Vorige week pakte dat vreselijk uit (personal shopper), deze week waren we blij verrast, precies zoals het bij een sneak hoort te gaan.

A monster calls

De film van deze week was ‘A monster calls’. De film ging over Conor, een jongen van een jaar of 12, wiens moeder ziek is en overlijdt. Wat de film prachtig laat zien is alle emoties die bij rouw langs komen en hoe verwarrend dat voor een kind kan zijn. Conor vlucht met al zijn emoties in een fantasiewereld (die in de film prachtig wordt weergegeven), maar waardoor hij soms niet meer weet wat hij doet. Hij denkt bijvoorbeeld dat hij al zijn woede eruit slaat door samen met het monster een oud huis te slopen, maar als hij wakker wordt uit zijn fantasiewereld blijkt dat huis in werkelijkheid de woonkamer van zijn oma te zijn. Pijnlijk. Wat nog pijnlijker is om te zien in deze film is hoe eenzaam Conor is. Alle volwassenen om hem heen houden rekening met zijn zieke moeder door hem niet te straffen als hij domme dingen doet (zijn oma zegt niks van de woonkamer, de directrice op school zegt niks als hij zijn pester terug pakt), maar niemand spreekt met hem hierover. Iedereen probeert hem uit de wind te houden, maar dat maakt Conor alleen maar eenzamer. Alleen zijn moeder, die hij steeds minder ziet lijkt hem te snappen en kan op sommige momenten zijn emoties voor hem duiden en hem laten merken dat hij niet gek of raar is door dat allemaal te voelen. Er is nog veel meer verhaal aan deze film (ik heb het mooiste niet verklapt), maar ik wil maar zeggen: het is echt een aanrader!

a monster calls

Rouwrevue

Dat was zondagavond. Dinsdagavond ging ik naar de ‘Rouwrevue’, een voorstelling over rouw en nabestaande zijn. Mylou Frencken en Pieter Tiddens wisten een leuke, gevarieerde, lichtzinnige en diepgaande show neer te zetten over rouw in al zijn facetten. De centrale vraag was: ‘hoe besta je na?’, een vraag waarop vele antwoorden langs kwamen. Wat ik heel herkenbaar vond aan de rouwrevue is het feit dat iedereen aan de ene kant tegen je zegt dat je op je eigen manier mag rouwen, maar dat er aan de andere kant ontzettend veel onuitgesproken verwachtingen zijn rondom rouw. Dat maakt rouw, naast het verdriet om je verlies, extra ingewikkeld. Als iedereen je zegt dat je het op je eigen manier ‘mag’ doen, dan maakt je dat ook heel eenzaam. Want er is niemand die je kan vertellen hoe je om moet gaan met al die gevoelens en al die tegenstrijdigheid die door je lichaam raast. Aan de andere kant krijg je van mensen vaak veel minder ruimte dan je nodig hebt. In de show kwam het moment naar voren waarop je (in een telefoongesprek met iemand die graag wil weten hoe het met je gaat na een verlies) geacht wordt te gaan huilen. De betekenisvolle stilte nadat je gezegd hebt dat het best wel gaat, degene aan de andere kant dat niet gelooft en je dan de ruimte probeert te geven om van gedachten te veranderen en je verdriet eruit te snikken. Een moment waar je ontzettend tegenop kunt zien, omdat je soms helemaal geen zin hebt om te huilen (want je wil vandaag toevallig veel liever gillen of fluiten of hysterisch lachen). Een pijnlijk moment, maar met veel humor en respect gebracht. De rouwrevue draait nu in reprise, dus als je hem nog wil zien moet je snel zijn. Maar wederom, zeer de moeite waard, het is een avond om wel met je rouw bezig te zijn, maar je ook tranen in je ogen te lachen. Een prima combinatie! De speellijst van de rouwrevue vind je op de website van Mylou Frencken.

Rouwrevue

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *